Łukasz Gos-Furmankiewicz (M.A. Law)
Freelance Polish Translator
Based in Warsaw, Poland
admin@towerofivory.net | +48 509 930 780 English | po polsku Terms of Service

Sample Translations

Law firm profile (legal marketing)
This describes the values underlying a law firm's business and intended for presentation on its website.
OriginalTranslation

Szukamy skutecznych rozwiązań problemów, a nie szukamy usilnie nowych problemów.

Nie mówimy Klientowi tego, co już wie. Zwracamy uwagę na to, co może być dla niego niewiadome.

Nie chcemy być tylko kolejną kancelarią prawną. I każdego dnia dokładamy starań, by Klient doskonale to odczuwał.

We seek tried and true solutions without jumping out of our skin to invent new problems.

We do not tell the Client what the Client already knows. Instead, we turn the Client's attention to what the Client might not yet know.

Our intention is not to be just another law firm. And of this we each day strive to let the Client rest perfectly assured.

Lawyer bio (legal marketing)
Part of a Polish lawyer's bio. Surveys show that about 60% of the traffic on law firm websites goes to bios.
OriginalTranslation

Partner, adwokat, członek Izby Adwokackiej w Warszawie. Absolwent stacjonarnych studiów prawniczych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doświadczenie zawodowe zdobywał w wiodących kancelariach międzynarodowych. Posiada szerokie doświadczenie w prowadzeniu sporów sądowych, w szczególności gospodarczych o podłożu korporacyjnym. Doradzał także w zakresie prawa handlowego oraz prawa nieruchomości, ze szczególnym uwzględnieniem postępowań spornych. Wspierał przedsiębiorców, doradzając im na gruncie prawa mediów i prawa własności intelektualnej. Jest autorem licznych publikacji o tematyce prawniczej oraz wypowiedzi dla mediów. Włada biegle językiem angielskim, posługuje się językiem hiszpańskim.

Partner, Advocate, member of the Bar Chamber in Warsaw. Graduate of the Law and Administration Faculty of the Jagiellonian University, with a five-year intramural master's degree. Mr. [] gained his professional experience in leading international law firms. He has the advantage of broad experience in handling court cases and especially corporate litigation. Mr. [] has advised on business law and realty law, with a focus on contentious matters. Mr. [] has assisted entrepreneurs with advice on media law and intellectual property law. Mr. [] is the author of numerous publications and media commentaries. Proficient in English, conversant in Spanish.

Legal interpretation in criminal law (opinion of an international court)
Delalic case, ICTY. This reflects on the need for ambiguities in criminal statutes to be resolved in favour of the accused rather than against them. Short and insignificant as this little passage may appear, it possibly requires more legal knowledge and legal writing ability of the legal translator braving it than normally needed by lawyers who rely on it in their legal work.
OriginalTranslation

The effect of strict construction of the provisions of a criminal statute is that where an equivocal word or ambiguous sentences leaves a reasonable doubt of its meaning which the canons of construction fail to solve, the benefit of the doubt should be given to the subject and against the legislature which has failed to explain itself. This is why ambiguous criminal statutes are to be construed contra proferentem.

Ścisła interpretacja przepisów ustawy karnej ma tę konsekwencję, że gdy niejednoznaczne słowo lub niejasna fraza pozostawiają rozsądną wątpliwość co do swego znaczenia – taką, której reguły interpretacyjne rozproszyć nie mogą – wątpliwość taką należy rozstrzygać na korzyść jednostki, nie zaś na korzyść ustawodawcy, któremu nie udało się jasno wyłożyć swoich intencji. Z tego właśnie powodu wieloznaczne ustawy karne należy interpretować contra proferentem.

Arbitration clause
Satirical example taking a shot or two at the wordiness and exaggeration typically found in such drafting
OriginalTranslation

Any dispute arising hereunder or in connection herewith, not excluding herefrom any matter of existence, validity or termination hereof, shall be referred to adjudication by a panel of three arbitrators, one arbitrator to be appointed by each party and one superarbitrator, or chairman, to be selected by the parties' arbitrators. The party requesting arbitration shall appoint its arbitrator in its request for arbitration served on the non-requesting party in writing by registered mail, return receipt requested, and the non-requesting party shall appoint its own within fourteen (14) days of receipt of the same. Failing the foregoing, the missing arbitrator shall be appointed for the non-appointing party by the President of the Association of Cormudgeonly Arbitrators. The legal seat of the arbitration shall be the moon. The language used shall be Ancient Greek or any other dead language of the arbitrators' unanimous choosing.

Wszelkie spory wynikające na tle niniejszej umowy, nie wyłączając z tego zakresu jakiejkolwiek sprawy odnoszącej się do jej istnienia, ważności lub rozwiązania, strony poddają rozstrzygnięciu sądu polubownego w składzie trzech arbitrów, po jednym dla każdej ze stron, którzy wspólnie wybiorą trzeciego – superarbitra, zwanego także przewodniczącym. Strona wnosząca o przeprowadzenie arbitrażu wyznacza swego arbitra w wezwaniu do arbitrażu doręczonym drugiej stronie na piśmie, listem polecony za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, zaś druga strona wyznacza swego arbitra w terminie czternastu (14) dni od otrzymania wezwania. W razie niewyznaczenia arbitra przez stronę, arbitra brakującego do składu wyznaczy Prezes Stowarzyszenia Zgryźliwych Arbitrów. Miejsce arbitrażu znajduje się na księżycu. Językiem postępowania arbitrażowego jest starożytna greka lub dowolny inny język martwy jednomyślnie wskazany przez członków składu orzekającego.

Polish certiorari from the Supreme Court (civil litigation)
Supreme Court resolution III CZP 29/88. This fragment deals with the problem of the permissibility of challenge lodged when the ruling had already existed but its window of appeal had not yet started running.
OriginalTranslation

Konfrontując pytanie ze stanem faktycznym należy zauważyć, iż wątpliwości budzi, jakie są skutki złożenia przez dłużnika zażalenia na wydane postanowienie jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu z art. 795 § 2 k.p.c.

Trafny jest wyrażony w uzasadnieniu postanowienia pogląd Sądu Wojewódzkiego, że wniesione zażalenie nie podlega odrzuceniu z przyczyn niedopuszczalności wymienionej w art. 372 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy bowiem podziela wyrażony w piśmiennictwie pogląd, że od chwili wydania orzeczenia istnieje możliwość jego zaskarżenia. Zaskarżenie zatem orzeczenia po jego wydaniu jest dopuszczalne.

Dopuszczalności zaskarżenia wyroku po jego wydaniu, ale jeszcze przed doręczeniem stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem, nie wyłącza art. 371 § 1 k.p.c. ustanawiający dwutygodniowy termin do wniesienia rewizji, licząc od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem, gdyż ani z tego przepisu ani z art. 372 k.p.c. nie wynika, że wniesienie rewizji przed doręczeniem stronie orzeczenia z uzasadnieniem uzasadnia jej odrzucenie.

In confronting the inquiry with the facts, it must be noted that doubt arises as to what the consequences are of a debtor's filing of a complaint against the challenged order even before the commencement of the time-window prescribed by Article 795 § 2 of the Code of Civil Procedure.

It is a view held correctly by the Voivodship Court, as expressed in the opinion justifying its order, that the complaint filed is not subject to rejection on the ground of the inadmissibility mentioned in Article 372 in connection with Article 397 §2 of the Code of Civil Procedure. This because the Supreme Court subscribes to the view expressed in the literature that a ruling is appealable from its passing. It is therefore permissible to challenge a ruling when it has been passed.

The permissibility of challenging a sentence following its passing but prior to the service of that sentence together with the court's opinion on the party challenging, is not excluded by Article 371 § 1 of the Code of Civil Procedure, which provides for a two-week time-window to file for review, calculating from the day of service of the sentence and opinion on the party challenging, as neither from the aforementioned Article nor from Article 372 of the Code of Criminal Proceedings does it follow that filing for review prior to the service on the party of the ruling and opinion is a ground of rejection.

Interpretation of procedural rules
Argumentation of a lawyer contesting the opposing counsel's reliance on the principle of adherence to the form of the process in order to justify the rejection of 'premature' challenges against rulings. This short passage contains at least ten idiomatic expressions.
OriginalTranslation

Przykładem zbędnego formalizmu, nie mającego żadnego konkretnego uzasadnienia w przyjętych regułach wykładni i zasadach porządku prawnego, a więc niebędącego w istocie formalizmem, lecz prawotwórstwem pretendującym do roli formalizmu procesowego, jest doczytywanie się momentu a quo, tj. ograniczenia początkowego, lub też warunku, w tym przepisie. Jest to także sprzeczne z zasadą pewności prawa, która wymusza, aby tego rodzaju ograniczenia formułowane były wyraźnie i to przez ustawodawcę, a nie przez Sąd stosujący prawo.

It is an example of superfluous adherence to the form, without any concrete support in accepted canons of construction and rules of the legal order, and thus, in reality, not adherence to the form but rather legislating from the bench under the guise of adherence to the forms of the process, to try and see in that provision a terminus a quo, i.e. a commencing limit or a prerequisite. That is also contrary to the principle of the certainty of the law, which forces such restrictions to be formulated clearly and by the lawmaker himself, not by any court applying the law

Historical construction (Polish Supreme Court)
Supreme Court resolution III CZP 90/03. Discussion of the historical evolution of rules governing challenges filed without first requesting opinion to be penned down and served on the challenger.
OriginalTranslation

Na zakończenie warto także odwołać się do wykładni historycznej, gdyż art. 795 § 2 k.p.c. miał swój odpowiednik w treści art. 538 § 2 d.k.p.c. Przepisy kodeksu postępowania cywilnego z 1930 r. w dużej mierze oparte były na regulacjach zawartych w ustawach dawnych państw zaborczych. Niemiecki kodeks postępowania cywilnego z 1877 r. (ZPO) przewidywał, że wniesienie środków odwoławczych (odwołania i rewizji) przed rozpoczęciem biegu terminu do ich złożenia jest bezskuteczne (§ 516 i § 552 ZPO), natomiast austriacka procedura cywilna (ZPO z 1895 r.) nie znała takiej regulacji. Doktryna i orzecznictwo przyjmowały zatem, że złożenie środka odwoławczego przed rozpoczęciem biegu terminu, ale po wydaniu orzeczenia, jest dopuszczalne. Polski ustawodawca międzywojenny przyjął model austriacki i można twierdzić, że rezygnując z wyraźnego wyłączenia dopuszczalności złożenia środka zaskarżenia przed rozpoczęciem biegu terminu do jego wniesienia, implicite wypowiedział się za rozstrzygnięciem omawianej kwestii w sposób analogiczny, jak czyniły to orzecznictwo i doktryna austriacka. (...)

Z tych względów Sąd Najwyższy rozstrzygnął przedstawione zagadnienie prawne, jak w uchwale (art. 390 § 1 k.p.c.).

To finish off, it is worth having recourse to historical construction, given as Article 795 § 2 of the Code of Civil Procedure had its counterpart in the text of Article 538 § 2 of the former Code of Civil Procedure. The provisions of the 1930 Code of Civil Procedure were in a large part based on regulation contained in the legislation of the former partitioners. The 1877 German Code of Civil Procedure (ZPO) had prescribed that any filing of a means of recourse (appeal and review) before the commencement of the time-window for its filing was void of effect (§ 516 and § 552 ZPO), while Austrian civil procedure (the 1895 ZPO) knew no such regulation. The doctrine and jurisprudence therefore held that the filing of a means of recourse prior to the commencement of filing window but subsequent to the passing of the judgment was permissible. The Polish interbellum lawmaker adopted the Austrian model, and it may be asserted that in abstaining from express exclusion of the permissibility of filing a means of recourse prior to the commencement of the filing window, the lawmaker took a position, implicite, in favour of resolving the matter under discussion in a similar way to how Austrian jurisprudence and doctrine resolved it. (...)

For reasons as above the Supreme Court resolves the point of law referred to it as per the holding (Article 390 § 1 k.p.c.).

Authorship/copyright (statute)
Article 9 of the Act on the Rights of Authorship and Related Rights
OriginalTranslation

1. Współtwórcom przysługuje prawo autorskie wspólnie. Domniemywa się, że wielkości udziałów są równe. Każdy ze współtwórców może żądać określenia wielkości udziałów przez sąd, na podstawie wkładów pracy twórczej.

2. Każdy ze współtwórców może wykonywać prawo autorskie do swojej części utworu mającej samodzielne znaczenie, bez uszczerbku dla praw pozostałych współtwórców.

3. Do wykonywania prawa autorskiego do całości utworu potrzebna jest zgoda wszystkich współtwórców. W przypadku braku takiej zgody każdy ze współtwórców może żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeka uwzględniając interesy wszystkich współtwórców.

4. Każdy ze współtwórców może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia prawa autorskiego do całości utworu. Uzyskane świadczenie przypada wszystkim współtwórcom, stosownie do wielkości ich udziałów.

5. Do autorskich praw majątkowych przysługujących współtwórcom stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego o współwłasności w częściach ułamkowych.

1. Co-authors shall be entitled to authorship rights jointly. Their shares shall be presumed to be equal in size. Each of the co-authors may request that the size of the shares be assessed by the court on the basis of contribution of creative effort.

2. Each of the co-authors may exercise the authorship right to his part of the work having an independent significance of its own without prejudice to the rights of the other co-authors.

3. For any exercise of the right of authorship to the entire work the consent of all co-authors shall be required. In the absence of such consent, each of the co-authors may claim adjudication by the court, the court having regard to the interests of all co-authors in its ruling.

4. Each of the co-authors may prosecute claims for infringement of the right of authorship to the entire work. Any benefit award shall fall to all of the co-authors in proportion to their shares.

5. For economic rights of authorship to which co-authors are entitled, provisions of the Civil Code on tenancy-in-common shall apply.

Business law, parent and child companies
Two-way dominant. What happens when two companies each have the majority at the other's meeting.
OriginalTranslation

W przypadku gdy dwie spółki handlowe dysponują wzajemnie większością głosów obliczoną zgodnie z § 1 pkt 4 lit. a), za spółkę dominującą uważa się spółkę handlową, która posiada większy procent głosów na zgromadzeniu wspólników albo walnym zgromadzeniu drugiej spółki (spółki zależnej). W przypadku gdy każda ze spółek handlowych posiada równy procent głosów na zgromadzeniu wspólników albo walnym zgromadzeniu drugiej spółki, za spółkę dominującą uważa się tę spółkę, która wywiera wpływ na spółkę zależną także na podstawie powiązania przewidzianego w § 1 pkt 4 lit. b)–f).

Where two commercial companies mutually possess a voting majority in each other as calculated in accordance with §1(4)(a), the parent company shall be deemed to be the one which has the higher percentage of the vote in the partners' or shareholders' meeting of the other company (the subsidiary). Where each company has an equal share of the vote in the partners' or shareholders' meeting of the other, the parent company shall be deemed to be that company which exercises influence over the subsidiary also by virtue of the affiliation provided for in §(1)(4)(b-f).

Historical text about Polish and Czech mediaeval chronicles
Part of an article about etnomyths ((c) Piotr Goltz M.A., used with permission).
OriginalTranslation

W referacie poruszę kwestię domniemanej recepcji źródeł przez pryzmat czeskiego i polskiego etnomitu. Czy stało się zadość życzeniu Anonima, aby jego dzieło było czytane i tłumaczone w szkołach i zamkach? Praktyczne funkcjonowanie Cronice et gesta ducum sive principium Polonorum i Boemorum chronica pozostaje sprawą niewiadomą. Badając zagadkę recepcji warto zastanowić się dla kogo kroniki miały być przeznaczone. Najprawdopodobniej pierwszymi odbiorcami, a jednocześnie moderatorami treści, były osoby wyznaczone przez zleceniodawcę lub sami zleceniodawcy (według wszelkiego prawdopodobieństwa kroniki powstały na zamówienie). W przypadku Anonima możliwe, że był to kanclerz Michał. Z dzieła kanonika praskiego pośrednio wynika, iż był nadwornym kronikarzem księcia Władysława I i przez krótki czas Sobiesława I. Kosmas nie wspomniał o spodziewanej nagrodzie, zaś w jednym z rozdziałów zapewnił, że chce nadal pracować nad tekstem i prosił o umożliwienie mu tego (III, 59), choć jednocześnie zwrócił się do Muzy, by zdjęła z niego ów trudny obowiązek.

I will address in this paper the issue of the alleged reception of sources through the prism of the Bohemian and the Polish etnomyth. Has the Anonym's wish for his work to be read and interpreted in schools and castles been granted? The practical functioning of the Cronice et gesta ducum sive principium Polonorum and the Boemorum chronica remains an unresolved matter. In examining the enigma of reception, it is worth pondering for what audience the chronicles were intended. Most probably, the first recipients, and at the same time the first moderators of the content, were individuals nominated by the sponsor or even the sponsors themselves (in all probability, the chronicles were the product of hired work). In the Anonym's case one possible candidate is Chancellor Michael. From the work of the Canon of Prague it follows indirectly that he, Cosmas, was court chronicler to Duke Vladislaus I and for a time also Duke Sobeslav I. Cosmas makes no mention of any expectation of reward, but rather in one of his chapters he reiterated his intention to continue his work and asked to be enabled to do so (III, 59), even while pleading at the same time with the Muse to be relieved of that difficult duty.

Robin Hood (Wikipedia)
An unofficial take at Wiki's article about the noble outlaw (licence: Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License)
OriginalTranslation

There is at present little scholarly support for the view that tales of Robin Hood have stemmed from mythology or folklore, from fairies or other mythological origins, any such associations being regarded as later development. The mythological theory does go back to at least to 1584, when Reginald Scot identified Robin Hood with the Germanic goblin "Hudgin" or Hodekin and associated him with Robin Goodfellow. Maurice Keen provides a brief summary and useful critique of the once-popular view that Robin Hood had mythological origins, while (unlike some) refraining from utterly and finally dismissing it. While Robin Hood and his men often show great skill in archery, swordplay and disguise, they are no more exaggerated than those characters in other ballads, such as Kinmont Willie, which were based on historical events.

W obecnych czasach trudno jest znaleźć naukowe oparcie dla poglądu jakoby legendy o Robin Hoodzie znajdowały swe źródło w mitologii lub w podaniach ludowych odwołujących się do istotnych fantastyczych lub do podobnych mitycznych korzeni. Teoria o takich właśnie początkach tej legendy datuje się przynajmniej od roku 1584, kiedy to Reginald Scot utożsamił Robin Hooda z chochlikiem o imieniu Hudgin lub Hodekin o germańskiej proweniencji i skojarzył go także z istotą znaną jako Robin Goodfellow. Zwięzłe podsumowanie i pożyteczną krytykę popularnej niegdyś wersji o mitycznych korzeniach Robin Hooda przedstawia Maurice Keen, powstrzymując się jednak (w przeciwieństwie do niektórych) od jej pełnego i ostatecznego odrzucenia. Jakkolwiek Robin Hood i jego towarzysze częstokroć wykazują się wspaniałą zręcznością w sztuce łuczniczej, szermierczej i kamuflażu, nie są oni jednak postaciami w większym stopniu przerysowanymi niż bohaterowie innych ballad, takich jak ta o Kinmont Williem[1], które były oparte na wydarzeniach historycznych.

[1] William Armstrong of Kinmont, zw. Kinmont Willie, banita aktywny w XVI w. na pograniczu anglo-szkockim – przyp. tłum.

Blackstone about the liberty of person
Blackstone doesn't really require any introductions. This is not really a serious attempt at proper aging but rather a fun diversion (Source: Wikipedia)
OriginalTranslation

Of great importance to the public is the preservation of this personal liberty; for if once it were left in the power of any the highest magistrate to imprison arbitrarily whomever he or his officers thought proper, (as in France it is daily practised by the crown,) there would soon be an end of all other rights and immunities. Some have thought that unjust attacks, even upon life or property, at the arbitrary will of the magistrate, are less dangerous to the commonwealth than such as are made upon the personal liberty of the subject. To bereave a man of life, or by violence to confiscate his estate, without accusation or trial, would be so gross and notorious an act of despotism, as must at once convey the alarm of tyranny throughout the whole kingdom; but confinement of the person, by secretly hurrying him to jail, where his sufferings are unknown or forgotten, is a less public, a less striking, and therefore a more dangerous engine of arbitrary government.

Niezwykłą dla społeczeństwa ważność posiada poszanowanie osobistej wolności; gdyby zaś bowiem pozostawić w mocy najwyższego bodaj dygnitarza to, aby mógł on arbitralnie uwięzić kogo tylko on sam lub jego urzędnicy uznają za stosowne (jak we Francji codziennie praktykuje to korona), wnet koniec nastałby wszystkich innych praw i wolności. Niektórzy myśl i taką powzięli, że zamachy niesprawiedliwe nawet na żywot lub mienie mniej są niebezpieczne dla dobra wspólnego niż takie, które czyni się na osobistą wolność poddanego. Pozbawić człeka życia, czyli też gwałtem zagarnąć jego majątek, bez oskarżenia ni sądowego przewodu, tak rażącym i notorojnym aktem byłoby despotyzmu, iżby ten zaraz trwogę tyranii rozprzestrzenić po całym królestwie winien. Uwięzienie jednak osoby, przez sekretne i spieszne porwanie jej do więzienia, w którym doznawana przez nią cierpienia przemijają bez wieści lub pamięci, mniej publicznym, mniej w oczy bijącym, a przeto zatem bardziej niebezpiecznym jest motorem arbitralnych rządów.

Contract litigation
Objection against a writ of payment, the respondent's counsel claiming full compensation of the payment for service owed to the claimany by the respondent with the contractual penalties owed to the respondent by the claimant on account of delays, where they also dispute the validity of the deadling extension granted by someone who apparently did not have the proper authority.
OriginalTranslation

Istotnie, strony były stronami umowy przewozu (okoliczność bezsporna).

Powód dochodzi od Pozwanego różnicy pomiędzy należnością wynikającą z faktur: [...] a należnością uiszczoną przez Pozwanego. Różnica ta odpowiada wysokości kary umownej, która została określona w zleceniach transportowych.

Dowód: zlecenia transportowe, noty księgowe.

Zlecenia te zwyczajowo są wysyłane mailem i nie są akceptowane przez przewoźnika poprzez podpisanie. Przewoźnik najczęściej wyraża zgodę na przyjęcie zlecenia mailem, bądź telefonicznie. W trzech zleceniach, zaakceptowanych przez Powoda, zastrzeżono, na wypadek niewykonania przez Powoda rozładunku w terminie, karę umowną za każdy dzień zwłoki w wysokości 250 EUR. Okoliczność, że Powód załączył owe zlecenia do pozwu wskazuje niezbicie, że nie kwestionuje on zarówno samego faktu przyjęcia zleceń, jak również akceptował on postanowienia ramowego zlecenia, w tym także te dotyczące kar umownych.

Dowód: zlecenia transportowe, zeznania świadka: pana [...], prezesa zarządu Pozwanego.

Powód wywodzi najwyraźniej, że należało mu się wynagrodzenie w wysokości wynikającej z faktur z uwagi na to, że wydłużenie terminów rozładunku pojazdów zostało dokonane przez pana [...] w sposób skuteczny. Pan [...] bowiem prowadził internetowe dyskusje z panem [...] w przedmiocie wydłużenia terminów rozładunku. Tymczasem, zgodnie z zasadami reprezentacji spółek handlowych, w dacie prowadzenia negocjacji, pan [...] nie był w ogóle uprawniony do renegocjacji warunków, a jedynie zawarcia umowy przewozowej na warunkach określonych w zleceniu. Pan [...] nie był bowiem ani członkiem zarządu, ani prokurentem spółki w dacie prowadzonych negocjacji. Stąd też, ewentualne wydłużenie terminu mogłoby mieć miejsce gdyby Powód zatwierdził negocjacje prowadzone przez pana [...] jako rzekomego pełnomocnika spółki. To jednak nie miało miejsca. Powoda obowiązywały zatem warunki określone w poszczególnych zleceniach. Warunki, których nie dotrzymał.

Dowód: zapis rozmów internetowych, zeznania świadka: pana [...], prezesa zarządu Pozwanego.

Ponieważ zatem Powód nie wywiązał się z obowiązku dokonania rozładunków w określonych pierwotnie terminach, po stronie Pozwanego powstało roszczenie o zapłatę kar umownych. Wierzytelność o zapłatę kar jest wyższa niż wierzytelność dochodzona pozwem. Po potrąceniu, wierzytelności te umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Pozwany nie dochodzi zapłaty, jednakowoż z ostrożności procesowej oświadcza, że z przyczyn jak powyżej roszczenie Powoda jest oczywiście bezzasadne, albowiem dochodzi on zapłaty należności w pełnej wysokości, co nie jest w stanie niniejszej sprawy uzasadnione.

Truly the parties here were parties to a contract of affraightement (fact outside contention).

The Claimant is demanding from the Respondent the difference between the receivable arising from the following invoices: [...] and the receivable paid by the Respondent. The said difference corresponds to the value of the contractual penalty stipulated in transport orders.

Evidence: transport orders, bookkeeping notes.

Customarily, such orders are dispatched via e-mail and are not accepted by the carrier by signing. Most frequently, the carrier consents to accept the order via e-mail or by telephone. In the three orders accepted by the Claimant a contractual penalty was stipulated should the Claimant fail to accomplish the unloading in time, in the amount of EUR 250 for each day of default. The fact that the Claimant has enclosed the said orders with the statement of claim irrefutably shows the Claimant not to contest the fact itself of the acceptance of the orders, as well as to have accepted the provisions of the framework order, including the provisions concerning contractual penalties.

Evidence: transfer orders, witness testimony of: Mr [...], President of the Management board of the Respondent.

Apparently, the Claimant alleges that the Claimant was due remuneration to the amount arising from the invoices due to the fact that an extension of the deadline for unloading the vehicles was successfully granted by Mr [...]. That is because Mr [...] had discussed the extension of the deadlines for unloading with Mr [...] on the Internet. Yet, in accordance with the principles of representation of commercial companies, as of the date of negotiating Mr [...] had no authority to renegotiate the terms but only had authority to enter into a contract of affraightement on terms and conditions set out in the order. This is because Mr [...] was neither a member of the Management Board nor a proxy [prokurent] of the company as of the date the negotiations took place. Hence, any extension of the deadline might only have taken place should the Claimant have [subsequently] approved the negotiations conducted [previously] by Mr [...] as a falsus procurator [ultra vires]. That, however, did not take place. The Claimant was therefore bound by the terms and conditions defined in individual orders. Terms and conditions the Claimant failed to keep.

Evidence: record of conversations had on the Internet, witness testimony of: Mr [...], President of the Management Board of the Respondent.

As therefore the Claimant had not discharged the Claimant's duty to accomplish the unloading within the deadlines originally set, a claim arose on the part of the Respondent for the payment of contractual penalties. The debt on account of the penalties is higher than the debt claimed by the action here. Upon deduction, the debts extinguish mutually to the extent of the lower debt. The Respondent is not claiming payment; nonetheless, out of procedural caution, the Respondent represents that due to the causes as aforesaid the Claimant's claim is manifestly void of merit, since the Claimant is claiming the full amount of payment, which is not justified in the state of the instant case.